SUNUŞ 14. Sayı (Mayıs Haziran 2007)

Bilim adamlarının söylediğine göre dünyamızı kurtarmak için sadece 5 yılımız kalmış. Bu 5 yılda yaşamı kurtarmak için gerçekten ne yapabiliriz?
Dünyanın ısındığını, iklimlerin hızla değiştiğini artık hepimiz biliyoruz. Özellikle de karalardaki suların gün geçtikçe azaldığını, koca koca göllerin, ırmakların birer birer kuruyup yok olduğunu hepimiz görüyoruz...

İklim değişikliğinin en çok hissedildiği ülkelerden birisi de maalesef Türkiye. Şehirlerimizde şimdiden ciddi su sıkıntıları gündemde. Bir gün çeşmelerimizden hiç su akmayacak diye ödümüz patlıyor... Ya akmazsa ne yaparız? Hatta örneğin önümüzde sıcak bir yaz varken, sular kesilirse ne olacak? Böyle durumlarda denir ya düşünmek bile istemiyorum diye. Ama artık düşüneceğiz, düşünme zamanımız geldi de geçiyor bile...

Düşünmeye başladık ya, sorulması gereken soru şu; "Bunun için bedel ödemeye hazır mıyız?" Hepimiz üzerimize düşecek payı kabul ediyor muyuz?

Yüksek sesle bu soruları dillendirip, yanıtlar üzerinde konuşamadığımız sürece genel ve kesin çözümler üretemeyiz. Eğer bir şey yapmayı düşünmüyorsak, o zaman yine soralım. Biz kendi geleceğimiz için bir şey yapmazken başkalarının bizim için bir şey yapmasını bekleyebilir miyiz? Ya da başkalarının bizim için yapacaklarına teslim olur muyuz? Elbette bekleyemeyiz ve elbette kabul edemeyiz...

Biz kendi su sorunumuzu kendimiz çözemez miyiz? Örneğin denizden su arıtamaz mıyız? Dünyada pek çok ülkenin kullandığı bu teknolojiyi kuramaz mıyız? Atıksu arıtma tesislerini çoğaltıp tüm atıksularımızı geri kazanamaz mıyız? Şehirlerimizdeki şebeke suyu kaçaklarını azaltamaz mıyız? Fabrikalarımıza arıtma sistemleri kuramaz mıyız? Bacalarımıza filtre takamaz mıyız? Biliyoruz ki tüm bunlar elbette yapılabiliriz.

Gelecekte bir gün suyumuzu da dışarıdan almamak, dışarıya bağımlı olmamak için kendi planlarımızı yapmak, kendi tesislerimizi çoğaltmak ve kendi suyumuza sahip çıkmak zorundayız.

Bu şekilde kendi geleciğimize yatırım yapmış belki de onu kurtarmış olmaz mıyız?

Ödeyeceğimiz bedel buna değmez mi?

Serpil Yavuz

serpilyavuz@dogayayin.com