İngiltere’de 1890’dan önce kimyasal çöktürme atık su arıtımı amacıyla kullanılan standart bir metottu. O zamanlarda en popüler seçenek, bugün septik tank diye adlandırdığımız sistemde, atığın anaerobik olarak arıtımıydı. Böyle bir çürütme işlemi saf bir kimyasal işlem olarak düşünülüyordu, çünkü atığın fiziksel yapısı belirgin bir şekilde değişiyordu. Septik tanktan çıkan atık su kimyasal olarak çöktürülüyor ve oluşan çamur ya tarım alanlarına uygulanıyordu ya da özel çamur gemileriyle okyanusa götürülüyordu. Kısmen arıtılmış atık, nehirlere deşarj ediliyor, burada da genellikle koku problemine yol açıyordu.

O zamanlar Londra’da hizmetler Londra Büyükşehir Çalışma Kurulu tarafından karşılanıyor ve bu kurul diğer sorumluluklarıyla birlikte Thames Nehri’ni temizlemekten de sorumluydu. Bu organizasyonun başmühendisi Joseph Bazalgette idi. Joseph Bazalgette, Thames su kalite problemine o dönemde mükemmel bir mühendis bakış açısıyla yaklaştı.

Eğer Londra’daki problem kötü koku ise, neden Thames’in her iki kıyısına daha uzun kanalizasyon yapılarak atık su daha uzağa deşarj edilmesin ki? Pahalı olduğu halde bu çözüm kabul edildi ve atık suyu kuzey kıyıda Barking Deresi’ne, güney kıyıda Crossness noktasına tahliye etmek için şehir çok para harcadı.

Yazının devamı için tıklayın