Sedanur Alpaslan

Artemis Arıtım Çevre Mühendisi

Atık su içeriğindeki organik maddelerin ve diğer tüm kirletici yüklerinin arıtımı yapılmadan toprağa ya da alıcı ortama deşarj edilmesi demenin bir başka yolu da “doğaya savaş açılması” demektir. Yediğimiz tüm çikolatalar, şekerleme ve benzeri tüm gıdalar üretiminden paketlemesine kadar birçok aşamadan geçerler ve bu aşamalardan sağ çıkabilmeleri, gerekli hijyenin sağlanabilmesine bağlıdır. Üretimin olduğu her proseste atık oluşumu kaçınılmaz bir gerçektir. Gerçek anlamda “üretmek”, üretirken tüketmek değil, üretirken sürdürülebilirliği sağlayabilmektir. Biz insanlar ne kadar üretirsek o kadar tüketmeye aç olduğumuzdan, sürdürülebilirlik kavramı 21.yüzyıl insanları için yeni yeni anlam kazanmaya başlamıştır. Çünkü bu yüzyılda, hiç bitmeyecek sandığımız tüm kaynaklarımızın bir gün biteceğini istatistikler ile kendimize ispat ettik.

En Büyük İspatımız: Kuraklık! 

Atık su içeriğindeki organik maddelerin ve diğer tüm kirletici yüklerinin arıtımı yapılmadan toprağa ya da alıcı ortama deşarj edilmesi demenin bir başka yolu da “doğaya savaş açılması” demektir. Atık su oluşumunu engelleyemeyiz ama atık sularımıza sahip çıkabilir, onları geri kazanıp yeniden kullanabiliriz. Bu teknoloji birçok farklı entegrasyona sahiptir. Bu entegrasyonlar, “Ne kaynaklı?”, “Ne kadar?” gibi soruların cevaplarına göre belli olur. Çünkü her üretimden kaynaklanan atık suyun içindeki kirletici yükleri aynı değildir. Bunun nedeni, atık su oluşumundaki etmenlerdir. Boyama ve yıkama yapılan bir tekstil fabrikasının atık suyu ile çikolata üretiminden kaynaklanan atık suyun aynı aileden olması beklenemez. Dolayısı ile atık suların arıtımı ve geri kazanımı için uygulanacak proseslerin belirlenmesi, suyun kaynağına bağlıdır.

Yazının devamı için tıklayın