DANIEL NACHTIGALL

OECD Çevre Direktörlüğü

Artan sayıda ülkenin Ulusal Olarak Belirlenmiş Katkılarını (NDC’ler) güncelleyerek veya yüzyılın ortalarına doğru karbon nötrlük hedefleri belirleyerek emisyon azaltma taahhütlerini güç lendirdiğini gördük. Ancak iklim krizinin artan aciliyetiyle birlikte, ülkeler bu hedefleri uygulamak için gerçekte ne yapıyor ve son on yılda iklim politikası manzarası nasıl gelişti? Ölçüm Çerçevesi (CAPMF) bu sorunun yanıtlarını veriyor. CAPMF, 2000-2020 dönemini kapsayan ve 51 ülkeyi (OECD, G20 ve OECD’ye aday ülkeler) ve AB’yi kapsayan, 128 politika aracı ve iklim eylemiyle (56 politika halinde gruplandırılmış) bugüne kadarki en kapsamlı uyumlaştırılmış uluslararası iklim politikası veri tabanıdır. Bu Çerçeve, OECD Uluslararası İklim Eylem Programı (IPAC) tarafından, ülkelerin net sıfır sera gazı emisyonlarına doğru ilerlemesini desteklemek için göstergeler geliştirmeye yönelik daha geniş bir çabanın parçası olarak geliştirilmiştir.

Ülkeler, farklı hızlarda da olsa, son on yılda iklim eylemlerini güçlendirdi

Analiz, ülkelerin ortalama olarak 2010-2020 yılları arasında iklim eylemlerini güçlendirdiğini gösteriyor (Şekil 1) - yalnızca benimsenen politikaların sayısını değil, aynı zamanda mevcut politikaların katılığını da artırıyor. Politika benimsemedeki artış, özellikle yenilenebilir elektriğe verilen destek, karbon fiyatlandırması ve kömür santralleri gibi fosil yakıt altyapısının yasaklanması ve aşamalı olarak kaldırılmasından kaynaklandı.

Yazının devamı için tıklayın