WWF-TÜRKİYE

Plastik kirliliği katlanarak artan bir hızla dünya genelinde tüm denizlere yayıldı. BM buna “Gezegen krizi” diyor. Kutuplardan en ücra adalara, deniz yüzeyinden en derin okyanus çukuruna kadar, plastik kirliliği sorunu katlanarak büyüyor. Plastik kirliliği artık sınır tanımıyor ve mevcut kurumsal ve kamusal taahhütler yerine getirilse bile katbekat artacağı öngörülüyor. Buna müdahale etmek için acilen küresel çapta ve sistemli biçimde harekete geçmek gerekiyor. Plastik kirliliği görece yeni bir tehdittir.

Plastik İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra yaygın olarak kullanılmaya başlansa da şimdiye kadar üretilen tüm plastiğin kütlesi, tüm kara ve deniz hayvanlarının toplam kütlesinin iki katıdır. Üretim son yirmi yılda büyük bir hızla arttı ve 2003 ve 2016 yılları arasında önceki yılların toplamı kadar plastik üretildi. 2015’e kadar üretilen tüm plastiklerin %60’ı halihazırda atık haline gelmiş ve bunların önemli bir kısmı okyanuslara karışmıştı. Tahminler büyük ölçüde değişiklik göstermekle birlikte, şu ana kadar denizlerde ve okyanuslarda 86 ila 150 milyon metrik ton (MMT) plastiğin biriktiği ve miktarın sürekli arttığı düşünülmektedir: 2010 yılında, 4,8 ila 12,7 MMT plastik atığın karalardan denizlere karıştığı tahmin edilirken yakın zamanda yapılan bir çalışma bu rakamın 2016 yılında 19 ila 23 MMT’ye yükseldiğini göstermektedir.

Plastik atıklar denizlere ve okyanuslara homojen bir şekilde dağılmamıştır. Dünya genelinde plastik atıkların toplandığı sıcak noktalar arasında, su yüzeyindeki plastiklerin hapsoldukları beş büyük okyanus girdap sistemi (çöp adaları), şehir merkezlerinden geçen büyük nehirlerin deltaları gibi büyük atık çıkış noktalarının yakınındaki kıyı ve okyanus alanları, mercan resifleri, mangrov ormanları ve başta kanyonlar olmak üzere derin deniz alanları bulunuyor. Peki, deniz ve okyanuslardaki bu plastikler nereden geliyor? Kaynakların çoğu biliniyor, ancak hepsi değil.

Yazının devamı için tıklayın